Hugo Rocci
Hugo Rocci, painter and bookmaker, on the common thread in his work.
To read the essay in Dutch scroll to the bottom
Hugo Rocci (37) - Painter and Bookmaker
From his print shop and studio on Van Ostadestraat, in De Pijp, painter and bookmaker Hugo Rocci creates colorful works. When you walk into the modest space with high ceilings, you first find yourself in a small bookstore. The bookshelves don’t rise above your shoulders, so if you look to the left, you’ll see the printing presses; if you look straight ahead, you’ll see his paintings hanging around a small drawing studio.
Who is Hugo?
Hugo grew up in a small town in the south of France, where his parents were winemakers. At fifteen he moved to Marseille. With no art school in his hometown, that wasn't an option, so he studied graphic design instead.
Ever since he was a child, he has been fascinated by everyday objects that come in various shapes and colors, such as a brush or a ruler. His studio holds a brush collection gathered on his travels, in Japan, Korea and Budapest among other places, made from horsehair and goat hair. There's a beautiful collection of wooden rulers too. “As soon as I started noticing one thing, I kept finding more,” he says. “Somehow, there’s always something beautiful about them. They all have their own personalities.”
Where does that come from? I ask him.
"My aunt and uncle were always big collectors. My family home was always full of odd farming tools, things you'd put in the ground, or shovels, in all kinds of shapes. But my grandpa's letters were also always beautifully arranged."
After his graphic design studies, he came to Amsterdam for the Rietveld Academie. Drawn by the freedom the school offered. He made audiovisual work, animation, paintings and books. But when he bought a screen-printing table after graduating and started inviting friends over to use it, that turned out, looking back, to be the first step toward his own publishing house Terry Bleu.
How he works
Everything Hugo makes starts with collecting. For the Dutch magazine MacGuffin, he painted a series based on brickwork patterns, at the invitation of editor Ernst van der Hoeven, who had bought one of his brushes years earlier. He works by hand, on purpose. "I'm really not a big fan of things on a computer," he says. "When you paint, you can't just redo it. You really feel the time it takes."
He also publishes work by other artists. That means books ranging from a collection of towel drawings to a series of fountains in watercolor and graphite. His books come out in editions of a few hundred copies rather than as single, expensive pieces, so more people can afford to own one.
(This essay continues below)
Creative in Amsterdam
What Amsterdam gives him, more than anything, is a base to work from while he's constantly traveling for book fairs, to Barcelona, Madrid and London, and every year to Korea and Japan. "Amsterdam has such a central location," he says. "You're at the airport in no time."
What he misses is a stronger local connection. "We work so internationally that I sometimes miss the Amsterdam connection a bit. Maybe because I'm not Dutch myself." He also worries about the city's shrinking print scene: bookbinder Loogman closed last December when its owner retired, with no one to take over, part of why he bought his own binding machine.
What he gives back to the city is access. Terry Bleu brings in rare artist books from around the world that would otherwise go unnoticed here, picked up on studio visits in Chile, Mexico, Japan and Jakarta, among others. "We're a bit like a gallery," he says. "Except instead of one small white room in Amsterdam, the work gets spread all over the world."
Five Years From Now
Hugo sees himself staying in Amsterdam. "I could be anywhere else if I didn't have something like this." His studio, now in de Pijp, is where he spends more time than at home.
Still, he dreams of more capacity. A bigger space for the print shop and bookshop, maybe with a gallery attached.
More concretely, he's currently working (together with Floor Kortman & Peter van der Es) on Dear Books, a new art book fair he's organizing together with the existing fair Unfair, from 17 to 20 September at Westergasfabriek. The idea grew out of all his travelling for book fairs abroad, where he's always struck by how many people show up and how interested they are. Nothing like that exists in Amsterdam yet, so he decided to help make it happen. It's a bit nerve-wracking too, since exhibitors from Spain or France are coming to take part. But he's also curious what it might spark, including among visitors who don't yet know what an art book fair even is. During the Unfair, Dear Books gets its own floor of two hundred square meters, above the art fair, reached by two staircases. "It's like a kind of love letter to the book."
Find Hugo on Instagram at @hugo.rocci
Photos by Wesley Verhoeve
Text by Josephine Jongbloed
(Om dit stuk in het Nederlands te lezen kunt U naar beneden scrollen.)
Nederlands
Hugo Rocci (37) - Schilder en boekmaker
Vanuit zijn drukkerij en atelier aan de Van Ostadestraat, in de Pijp, maakt schilder en boekmaker Hugo Rocci kleurrijk werk. Als je binnenkomt in een bescheiden ruimte met hoge plafonds, sta je eerst in een kleine boekwinkel. De boekenkasten komen niet boven je schouder uit, dus kijk je naar links, dan zie je de drukmachines staan, kijk je rechtdoor, dan zie je zijn schilderijen hangen rond een kleine tekenwerkplaats.
Wie is Hugo?
Hugo groeide op in een klein dorp in het zuiden van Frankrijk, waar zijn ouders wijn maakten. Op zijn vijftiende verhuisde hij naar Marseille. Door gebrek aan kunsteducatie in zijn geboorteplaats was de kunstacademie geen optie, en koos hij in plaats daarvan voor een opleiding grafisch ontwerp.
Sinds jongs af aan heeft hij een fascinatie voor alledaagse objecten die in verschillende vormen en kleuren te vinden zijn. Zoals een kwast of een lineaal. In zijn werkruimte vind je dan ook een kwastencollectie die hij verzamelde op zijn reizen, onder andere in Japan, Korea en Boedapest, gemaakt van paardenhaar en geitenhaar. Zo ook een prachtige verzameling houten linialen. "Zodra ik één ding begon op te merken, bleef ik nieuwe vinden," zegt hij. "Op de een of andere manier heeft het altijd iets moois. Ze hebben allemaal eigen karakters."
Waar komt die fascinatie vandaan? Vraag ik hem.
"Mijn oom en tante waren altijd grote verzamelaars. Mijn familiehuis lag altijd vol met gekke landbouwobjecten. Dingen waarmee je de grond in kon, en schoffels bijvoorbeeld. In verschillende vormen. Maar ook bijvoorbeeld de brieven van mijn opa waren mooi geordend."
Na zijn opleiding grafisch ontwerp kwam hij voor de Rietveld Academie naar Amsterdam. Aangetrokken door de vrijheid die de opleiding bood. Hij maakte audiovisueel werk, animatie, schilderijen en boeken. Maar toen hij na zijn afstuderen een zeefdruktafel aanschafte en vrienden uitnodigde om die te gebruiken, bleken achteraf de eerste stappen richting zijn eigen uitgeverij Terry Bleu te zijn gezet.
Hoe hij te werk gaat
Alles wat Hugo maakt, begint met verzamelen. Voor het Nederlandse tijdschrift MacGuffin schilderde hij een serie gebaseerd op metselverbanden, op uitnodiging van redacteur Ernst van der Hoeven, die jaren eerder al een van zijn kwasten kocht. Hij werkt bewust met de hand. "Ik ben eigenlijk geen fan van dingen op een computer," zegt hij. "Als je schildert, kun je het niet zomaar overdoen. Je ziet echt de tijd die het kost."
Ook werkt hij regelmatig als uitgever samen met andere kunstenaars. Dan maakt hij bijvoorbeeld een boek van een verzameling handdoektekeningen, tot een serie fonteinen in aquarel en grafiet. Zijn boeken verschijnen in oplages van een paar honderd exemplaren in plaats van als losse, dure werken, zodat meer mensen zich er een kunnen veroorloven.
Creatief in Amsterdam
Wat Amsterdam hem vooral geeft, is een uitvalsbasis terwijl hij continu reist voor boekenbeurzen, naar Barcelona, Madrid en Londen, en elk jaar naar Korea en Japan. "Amsterdam heeft zo'n centrale ligging," zegt hij. "Je bent zo op het vliegveld."
Wat hij mist, is een sterkere lokale verbinding. "We werken zo internationaal dat ik de Amsterdamse connectie soms een beetje mis. Misschien omdat ik zelf niet Nederlands ben." Ook maakt hij zich zorgen om de krimpende printinfrastructuur van de stad: boekbinder Loogman sloot afgelopen december na het pensioen van de eigenaar, zonder dat iemand het overnam, mede daarom schafte hij zelf een bindmachine aan.
Wat hij teruggeeft aan de stad, is toegang. Terry Bleu verspreidt zeldzame kunstenaarsboeken uit de hele wereld die hier anders onopgemerkt zouden blijven, meegebracht van ateliers in o.a. Chili, Mexico, Japan en Jakarta. "We lijken een beetje op een galerie," zegt hij. "Alleen in plaats van een kleine witte ruimte in Amsterdam, wordt het werk over de hele wereld verspreid."
Over Vijf Jaar?
Hugo ziet zichzelf in Amsterdam blijven. "Ik zou overal anders kunnen zijn, als ik niet iets als deze ruimte had." Zijn atelier, nu in de Pijp, is waar hij meer tijd doorbrengt dan thuis.
Toch droomt hij van meer capaciteit. Een grotere ruimte voor de drukkerij en boekwinkel, misschien met een galerie erbij.
Concreet werkt hij momenteel (samen met Floor Kortman en Peter van der Es) aan Dear Books, een nieuwe kunstboekenbeurs die hij samen met de bestaande beurs Unfair organiseert, van 17 tot en met 20 september in de Westergasfabriek. Het idee ontstond doordat hij voor boekenbeurzen veel naar het buitenland reist, waar hij steeds onder de indruk is van hoeveel mensen er komen en hoe geïnteresseerd ze zijn. Zo iets bestaat nog niet in Amsterdam en hij besloot dat daar verandering in moest komen. Het is spannend, gezien er exposanten uit Spanje of Frankrijk komen om mee te doen. Maar het maakt hem ook nieuwsgierig naar wat het kan losmaken, ook bij bezoekers die zich nog afvragen wat een art book fair eigenlijk is. Tijdens de Unfair beurs krijgt Dear Books een eigen verdieping van tweehonderd vierkante meter, boven de kunstbeurs, bereikbaar via twee trappen. "Het is als een soort liefdesbrief aan het boek".
Vind Hugo op Instagram op @hugo.rocci
Fotos by Wesley Verhoeve
Tekst by Josephine Jongbloed